IIOT – Het einde van de brandweerman?

Door: Robin Overschie

 

Enige tijd geleden vertelde iemand me een verhaal over hoe ze bezig waren om een pomp monitoring systeem te verkopen aan een bepaalde klant van hun.

 

Zoals weleens vaker het geval is, ervoeren ze enige weerstand vanuit de technische dienst van het desbetreffende bedrijf. Deze mannen, van wie de meesten in de zestig waren en al jaren bij de desbetreffende organisatie werkten, waren zeer achterdochtig als het ging om deze nieuwe techniek en claimden dat “het toch niet gaat werken”, het “waardeloos is” en “dingen alleen maar onnodig ingewikkelder maakt”. Niks nieuws denk ik, voor diegenen die zich in het IIOT werkveld begeven.

 

In ieder geval, op een zeker moment zaten er vijftien man van de technische dienst tegenover hen te vertellen waarom ze het pomp monitoring systeem niet nodig hadden, maar uiteindelijk koos de organisatie waarvoor deze mannen werkten, er toch voor om het systeem aan te schaffen en te implementeren. Anders dan de mannen hadden gedacht, zorgde dit in no-time voor minder stilstand en tevens kon onderhoud nu beter worden voorspeld. Voorbij waren de dagen waar men in het weekend of om drie uur ’s nachts zijn of haar bed uit moest om weer eens een “brandje te blussen”. Eindelijk was er weer tijd om lekker ouderwets te focussen op engineeren, of: datgene wat jarenlang was blijven liggen, maar waar ze in eerste instantie wél voor waren aangenomen.

 

Dit klinkt als “eind goed al goed”, maar dit is niet het einde van het verhaal. Na verloop van tijd leek het namelijk alsof er misschien meer achter de weerstand van de mannen van de technische dienst had gezeten. Nu de pomp monitoring systemen operationeel waren, hoefde er niet meer halsoverkop een defecte pomp uit zijn lijden te worden verlost, opdat er weer productie kon worden gedraaid. Het feestelijke onthaal wat ze vroeger kregen na een dergelijke operatie, bleef dan ook uit. Als “brandweermannen” die ze eerder waren, had het hun een soort van heldenstatus gegeven binnen de organisatie. Hierdoor kregen deze mannen dikwijls de nodige waardering van andere collega’s, maar nu? Nu was dit allemaal verleden tijd. De organisatie had, of zag, geen reden meer om zich eens in de zoveel tijd te herinneren dat, en waarom, het een technische dienst had en daardoor werden ze min of meer vergeten.

 

Dit gebeurt vaker. We vergeten soms weleens dat het in de pompindustrie niet alleen maar om techniek draait, dat beslissingen ook een andere invloed hebben buiten een puur technische. We hebben de neiging om ons puur op de cijfers te focussen, op de plusjes, de procenten van verhoogde efficiëntie, maar daarmee worden de gevolgen voor de mens vaak nog weleens over het hoofd gezien. Je kunt je namelijk afvragen of deze mannen in eerste instantie echt dachten dat deze techniek niet zou werken of, misschien geheel onbewust, bang waren om hun sociale positie te verliezen? Er zit soms meer achter dan het lijkt, en misschien is de Industry 4.0-revolutie dan ook niet zozeer een technische, maar bovenal een menselijke.

Anderen lazen ook:

0

Start typing and press Enter to search